دورکاری با طعم قهوه و چیزهای دیگر

 

A post shared by Zahir.café۱ (@zahir.cafe1) on

شاید به نظرتون خیلی شبیه فیلم‌های هالیوودی و زندگی استارتاپی به سبک سیلیکون ولی و خفن بیاد که هرروز لپتاپتون رو بندازید توی کولتون رو برید توی یه کافی‌شاپ بنشینید و قهوه محبوبتون رو سفارش بدید و ساعت‌ها بنشینید و برنامه نویسی کنید و بعدم صورتحساب رو حساب کنید و برگردید خونه. از نظر بعضی‌ها هم این کار جز پول دور ریختن چیزی نیست و اصلن چه کاریه بنشین خونه کارت رو بکن دیگه، پولت رو هم سیو می‌کنی و نظر سومی هم هست که می‌گه این‌کارا مال بچه پولداراست! :)) ولی خوب من بچه پولدار نیستم و یه دانشجوی ساده‌ام که استارتاپ خاصی نداره و فقط به صورت پارت‌تایم روی یه سری پروژه به صورت دورکاری (ریموت) همکاری می‌کنه و البته ذکر کنم که اکثر اوقات کاریم رو در کافه‌های مختلف شهر تهران می‌گذرونم و به نظرم جالب اومد که در مورد این نحوه کار کردن بنویسم و حتی یه سری از کافه‌ها رو که مناسب‌ترن بررسی کنیم.

قبل از این که شروع کنیم می‌خوام راجع به دلایلم برای این کار صحبت کنم، از نظر منطقی این دیدگاه صحیحه که شاید از نظر هزینه به صرفه نباشه، من هم قبول دارم، ولی وقتی راندمانم وقتی با پیژامه پشت مانیتور ۲۴ اینچیم نشستم و مادر عزیزم هر یه ساعت برام میوه پوست کنده میاره و حس می‌کنم تمام وقت دنیا رو در اختیار دارم، خیلی کمتره تا وقتی می‌دونم برای نشستن توی این مکان قراره هزینه پرداخت کنم و محدودیت زمانی دارم، از طرفی موقع کار ریموت، اگه توی شرایطی زندگی می‌کنید که مثلا تو خونه اطاق مستقلی ندارید، همه‌ی اجزای موجود تو محیط می‌تونه تمرکز رو از شما بگیره و البته به این موارد، خرید نون، شیر، پاشو یه دقیقه از اطاقت بیا بیرون مهمون اومده زشته و … رو هم اضافه کنید. ولی به شخصه موقع شب توی خونه راندمان قابل قبولی دارم چون عواملی که تمرکز رو از بین می‌بره وجود ندارن و البته یه ددلاین زمانی طبیعی‌هم داریم، داره صبح می‌شه! همینطور اگه گیک قهوه و مواد غذایی خوشمزه باشید ولی مثل من توانایی و استعداد درست کردنشون توی خونه رو نداشته باشید، می‌تونید توی کافه هر وقت هوس کردید روی میزتون داشته باشیدش، بدون این که وقتی صرف این بکنید که درستشون کنید.

مسئله دیگه‌ای که مطرحه اینه که توی دورکاری با افرادی که همکاری می‌کنید تعامل حضوری کمی دارید، اگه تمام زمان کار کردنتون رو کنج اطاقتون توی خونه بگذرونید کم کم خودتون رو از زندگی اجتماعی محروم می‌کنید و دچار انزوا، خستگی و کسلی می‌شید که حتی ممکنه باعث بشه کلا بیخیال این سبک زندگی بشید، ولی من توی کافه‌ها آدم‌های مختلفی رو می‌بینم، بعد دو سه بار سر زدن به یه کافه با کارکنانش رفیق می‌شم و یه جورایی یه هوایی هم به کله‌تون می‌خوره. بازم بگم توی این متن نمی‌خوام بگم این سبک  خوبه، ولی به عنوان کسی که در مجموع (البته بازه‌هایی کارمند بودم) بیشتر از یکساله که این مدلی زندگی می کنم یه نوع اشتراک گذاری سبک زندگیه.

اما بریم سراغ کافه‌ها، من برای قیمت گذاری کافه‌هایی که می‌رم یه محصول عمومی رو معیار قرار می‌دم و برای قیمتاشون بازه تعیین می‌کنم، اون محصول بهتره چایی نباشه، چون که چایی در واقع مقدار اولیه‌ای هست که کافه‌ها دریافت می‌کنن تا اجارشون در بیاد! من قیمت چایی رو معادل هزینه نشستن تو کافه در نظر می‌گیرم. برای مثال معیار من لاته است، لاته زیر ۱۰ تومن کافه رو تو دسته ارزون‌ها قرار می‌ده و بین ۱۰ تا ۱۲ متوسط و رایجه و از ۱۳ به بالا به نظرم گرونه و دیگه سراغ اون کافه نمی‌رم! یه آپشن اضافه‌ای که توی اکثر کافه‌ها وجود نداره امکان شارژ رایگان چایی یا قهوه دمیه که من فقط توی کافه نال دیدم و واقعا عالیه.

مسئله دیگه‌ای که توی این مقایسه شدیدا اهمیت داره، اینترنت و دسترسی به اینترنته، قبل از هرچیزی باید بگم که اکثر کافه‌ها اینترنت داغونی دارن و اصلا نمی‌شه روشون حساب کرد! حتی اگه وای‌فای داشته باشن صرفا در این حده که گوگل رو باز کنید برای همین بهتره همیشه یه اینترنت موبایل یا یه هات اسپات همراهتون داشته باشید. این موضوع زمانی اهمیت داره که یه کافه‌ای که اینترنت پر سرعتی داره شلوغ می‌شه و تعداد آدمایی که به مودم وصل می‌شن اونقدر زیاد می‌شه که دیگه حتی یه آب باریکه باقی نمی‌مونه که بخواید استفاده کنید و اگه اینترنت نداشته باشید ممکنه عملا تو کارتون فلج بشید. پس دسترسی به اینترنت و آنتن دهی اینترنت همراهتون توی اون ناحیه بهتره از سرعت اینترنت خود کافه براتون مهم تر باشه.

یک مورد دیگه فری تایم بودن کافه است، کافه‌های زیادی هستند که ادعای فری تایم بودن دارن ولی وقتی یک ساعت از سفارش قبلیتون گذشته و صندلی‌هاشون پر شده، با عذر خواهی خیلی مودبانه سعی در بیرون کردنتون از کافه دارن! معمولا این موارد رو بر نمی‌تابم و اون کافه از لیستم خط می‌خوره و البته با یه تیپ شدیدا منفی از خجالتشون در میام. و خوب خودتونم سعی کنید کافه‌ای نرید که شرط زمانی داشته باشه، مثلا انتظار نداشته باشید توی لمیز ۴ راه ولیعصر بتونید بیشتر از ۴۰ دقیقه بنشینید! :)

البته باید ذکر کنم که دورکاری فقط تو کافه نشستن نیست، مثلا من که دانشجو ام، خیلی وقت‌ها با یک فلاسک توی سایت دانشکده‌مون می‌نشینم و کارم رو جلو می‌برم حتی وقتی هوا خوب باشه دیده شده توی حیاط دانشکده نشسته باشم ولی خوب هیچ وقت این کار رو توی یه پارک عمومی تکرار نکنید چون احتمال خفت شدنتون موجوده. به جز دانشکده، کتابخونه‌های عمومی هم جای بدی نیستند، هزینه اشتراک خیلی پایینی دارن و خوب محیط خوب و آرومی رو در اختیارتون می‌گذارن و می‌تونید به صورت محدود با خودتون خوراکی ببرید داخل، از دیگر مکان‌های مسقفی که می‌شه بدون سفارش هیچ چیز از محیطش استفاده کرد، باید به فودکورت‌ها اشاره کرد. بهترین نمونه‌هاش هم فودکورت پردیس چهارسو عه. شاید نزدیک به ۴ ۵ ساعت نشستم و نهایتا از شدت گشنگی یه برگر خوردم! :)) ولی مشکلی که هست اینه که محیط فودکورت خیلی عمومی تر از محیط کافه‌است، مثلا اگه تنها توی کافه نشسته باشید به راحتی می‌تونید با اعتماد به پرسنل کافه وسایلتون رو روی میز رها کنید و مثلا از سرویس بهداشتی استفاده کنید، ولی توی محیط فودکورت این اتفاق امکان پذیر نیست و حتما باید وسایلتون رو جمع کنید و با خودتون جابجا کنید.

مسئله مهم دیگه‌ای که باید بررسی کرد دسترسی به برقه! کافه‌ای که می‌نشینید بهتره پریزهای برق کنار صندلیتون داشته باشه، چون بلخره باتری‌هاتون تایم محدودی به سیستم‌هایی که دارید سرویس می‌دن، البته یه راه حلش اینه که از دیوایس‌هایی استفاده کنید که باتری خوبی دارن، مثلا مک بوک پروی من توی محیط کدی مثل سابلایم تکست و چند تب باز گوگل کروم و ترمینالی که درحال اجرای یکسری تسک رانره، در بدترین حالت حدود ۶ تا ۷ ساعت باتری نگه می‌داره که خوب تا حد زیادی کفایت می‌کنه ولی در هر صورت وجود منبع برق اطراف میزتون خیلی مهمه.

همونطور که قبل تر گفتم من همیشه با کارکنان کافه سعی می‌کنم که صمیمی بشم، ولی باید مراقب بود که این صمیمیت مانع کارتون نشه. چون  این باعث می‌شه نتونید روی کار تمرکز کنید و زمانتون رو از دست بدید.

در باقی متن چندتا از کافه‌هایی که توی تهران توشون راحت بودم رو می‌نویسم:

۱. کافه آگور (میدان فردوسی)

A post shared by @cafe.agor on


کافه آگور به تازگی نزدیک میدون فردوسی باز شده، کیفیت محصولاتش به شدت عالیه و قیمتاش هم توی رده‌ی معمولی قرار می‌گیره، میز اجتماعی و میز دونفره داره که اگه تنها باشید میز دونفره بسیار عالیه، دسترسی به برق توش محدوده ولی کنار بعضی از میزهاش پریز پیدا می‌شه. محیط اصلی کافه سیگار آزاد نیست اما یک نیم طبقه برای سیگاری ها هم داره. اینترنت همراه ایرانسل و رایتل توی این محدوده خوبه.

ویرایش: آخرین باری که به کافه آگور رفتم داخل منو محدودیت زمانی حدودا ۵۰ دقیقه در زمان شلوغی اضافه کرده بود، برای همین شاید برای کار کردن طولانی مدت مکان مناسبی نباشه. قیمتاش هم اندکی افزایش پیدا کرده.

۲. کافه امبینس (خیابون انقلاب، تقاطع حافظ)

امبینس به تازگی توی در این محدوده باز شده، محیط کافه بسیار بزرگ و سر سبزه و سقف بلندی هم داره، وای‌فای دارن، زمان نشستن آزاده، میزهای ۶ نفره، ۴ نفره و دو نفره داره و کافه به دو طبقه تقسیم می‌شه. غذاهاشون به شدت توصیه می‌شه و قیمت و کیفیت قهوه‌هاشون هم خوبه. چای رو توی قوری سرو می‌کنن و البته اگه دو نفر باشید و دوتا چای سفارش بدید، توی یه قوری براتون سرو نمی‌شه! :) تمام محیط کافه هم سیگار آزاده.

۳. هم‌کافه (خیابون قدس)

A post shared by هَمـ ـكافه (@hammcafe) on


هم‌کافه از نظرم یکی از خوشگل ترین دکور‌های کافه‌های تهران رو داره، حالا دکور چه ربطی داره؟ برای من زیبا بودن محیطی که توش کار می‌کنم رو میزان خلاقیتم تاثیر داره، میز اجتماعی بزرگی دارن و میزهای دو نفره و چند نفره هم توش پیدا می‌شه، متاسفانه آنتن دهی موبایل توش بده ولی دسترسی به برق کنار اکثر میزها پیدا می‌شه، از نظر قیمت توی دسته‌ی متوسط رو به بالا قرار می‌گیره و البته لازمه ذکر کنم توی همون ساختمونی که هست، ۳ تا کافه دیگه هم وجود داره که هر وقت حوصلتون سر رفت می‌تونید بینشون سوییچ کنید :) ولی به نظرم اون سه تای دیگه اندازه هم کافه جذاب نیستند!

۴. کافه نال (میدان انقلاب)

کافه نال یکی از بهترین کافه‌های تهرانه که شاید توی ظاهر از نظرتون خیلی لوکس و خفن به نظر نرسه، ولی بهترین و خوش برخورد ترین پرسنل کافه رو داره، به لحاظ قیمت توی کافه‌های ارزون قرار مي‌گیره، خوردنی‌هاش واقعا خوشمزه‌ان و از همه مهم تر چای و قهوه‌دمی امکان شارژ نامحدود دارن، احتمالا بیشترین مدت زمانی که می‌تونید توی یه کافه بنشینید بدون این که از طرف کارکنان کافه با برخورد بدی مواجه بشید رو فقط می‌تونید تو کافه نال تجربه کنید. از دو محیط سیگار آزاد و غیر سیگاری تشکیل شده و تنها مشکلی که داره اینترنت و دسترسی به اینترنته، از اونجایی که کافه طبقه منفی یک پاساژه، دسترسی به اینترنت موبایل و همینطور آنتن موبایل وجود نداره! اینترنت کافه هم با وجود اکانت‌های محدود و مدیریت شده، گاهی بسیار کند می‌شه ولی اکثرا قابل استفاده است. دسترسی به برق توی محیط‌های سیگاری بیشتر وجود داره تا محیط‌های غیر سیگاری کافه.

A post shared by کافه نال (@null.cafe) on

۵ و ۶. کافه زهیر و کافه تبلیغات (خیابان سمیه)

فکر می‌کنم هر دو کافه تازه تاسیس باشند چون توی محله خودمون تابحال ندیده بودمشون، کافه زهیر محیطی کاملا سیگار آزاد و دکور مناسبی داره، ۳ تا میز اجتماعی بزرگ داره و از لحاظ قیمت تو کافه‌های متوسط جای می‌گیره، دسترسی به برق رو به درستی یادم نیست و فکر نکنم کنار همه‌ی میزها دسترسی مناسب وجود داشت. اما کافه تبلیغات برعکس کافه زهیر از دو بخش سیگار آزاد و غیر سیگاری تشکیل می‌شه، محیط بزرگی داره و کنار اکثر میزهاش برق وجود داره. اما از نظر قیمت توی دسته‌ی کافه‌های گرون جای می‌گیره. در مورد کافه زهیر باید این موضوع رو اضافه کنم که معمولا اینترنت ندارن!

۷. کافه گالری … (فرهنگسرای ارسباران)

اسمش رو دقیق یادم نیست با هر بار تغییر مدیریت عوض می‌شه ولی توی فرهنگسرای ارسبارانه، تو خیابون ارسباران، نزدیک پل سیدخندانه. محیط اصلی کافه غیر سیگاریه، کنار اکثر میزها برق وجود داره و دسترسی به اینترنت توی محیط کافه مناسبه، از نظر قیمت توی کافه‌های ارزون جای می‌گیره و کارکنان صمیمی و خوش برخوردی داره.

۸. کافه عمارت روبرو (چهارراه ولیعصر)

این کافه، یک کافه فضای بازه که روی بام عمارت روبرو واقع در خیابون ولیعصر جای داره، از نظر قیمت توی لیست کافه‌های متوسط قرار می‌گیره، ویو فوق‌العاده‌ای به تئاتر شهر و پارک دانشجو داره و تمام محیط کافه سیگار آزاده، دسترسی به برق کنار یکی از میزهای ناحیه مسقف وجود داره و توی ناحیه غیر مسقف هم تعداد کمی از میزها دسترسی به برق دارن. کافه وای‌فای نداره و باید با خودتون هات‌اسپات داشته باشین.

۹. کافه مان‌ـُ‌رو (ولیعصر، میرداماد)

کافه مان و رو یکی از کافه‌های مجتمع اسکانه، و توی اون محدوده از بهترین کافه‌ها برای نشستن و چند ساعتی کد زدنه، دسترسی به برق کنار میز اجتماعی و میز دیواری وجود داره که احتمالا بهترین مکان برای کسیه که با لپتاپش دیت اومده. وای‌فای کافه سرعت خوبی داره ولی اینترنت موبایل هم آنتن مناسبی می‌ده، برخورد عالی کارکنان کافه و کیفیت خوب محصولات رو کنار قیمت مناسب و متوسط بگذارید و از کد زدنتون توی محیط جذاب این کافه لذت ببرید.

۱۰. کافه عکس (مجتمع اسکان)

کافه عکس هم توی یکی از راهرو‌های طبقه منفی یک مجتمع اسکان جا داره، محیط کافه کوچیک و سقفش کوتاهه، تمام محیط سیگار آزاده و به لحاظ قیمت توی کافه‌های ارزون جا می‌گیره، منوی متنوعی هم دارن که شامل خوراکی‌هایی مثل پاستا و سالاد هم هست. آنتن دهی موبایل ضعیفه اما وای‌فای خود کافه تا حدودی پاسخگو‌ی نیازهاتون خواهد بود.

۱۱. وی‌کافه (خیابان فلسطین)

وی کافه یکی از کافه‌های محبوب من برای کار کردنه، محیط کافه بسیار بزرگه و پر از فضای اشتراکی برای نشستن و کار کردن، معمولا توی زمان‌های شلوغی یه همهمه خفیفی توی محیط کافه وجود داره ولی اگه توی قسمتی بنشینید که سقفش بلندتره می‌تونید از دست این همهمه خلاص شید. کارکنانش آموزش دیده و مودبن و کیفیت قهوه‌هاش نسبتا خوبه، قیمت‌هاش متوسط رو به بالاست و کیک‌های خوشمزه‌ای هم دارند، تابحال ازشون غذا مثل پاستا یا سالاد نگرفتم ولی از دوستان تعریف خوبی نشنیدم، حیاط خلوت کافه برای استعمال سیگار در دسترسه ولی توی محیط کافه خبری از دود نیست که این خودش یه امتیاز مثبته. محبوب ترین محل این کافه برای من کانتر پشت پنجره خیلی بزرگ کافه است که چشم اندازش به تنه‌ی چنارهای تنومند خیابون فلسطینه.

فکر کنم یکی از طولانی ترین متن‌های بلاگم شد، کافه‌های زیاد دیگه‌ای هم وجود داره که رفتم و الان توی این لیست نیستند، اگه کافه‌ای به نظرم رسید بهش اضافه می‌کنم و مجددا توی شبکه‌های اجتماعی به اشتراک می‌گذارم، و اگه شما هم کافه‌ی خوبی سراغ دارید خوشحال می‌شم که توی کامنت به من معرفی کنید.

ممنون که خوندید،

حسین.

7 دیدگاه برای “دورکاری با طعم قهوه و چیزهای دیگر

  • خیلی خوب توضیح دادی حسین. من خودم تازگیا با این لایف استایل برای انجام پروژه ها آشنا شدم ولی هیچوقت جدی امتحانش نکرده بودم. لیست کافه ها هم ایده خیلی خوبی بود که به اشتراکشون گذاشتی. به همین سبک ادامه بده و موفق باشی.

  • دنبال جایی برای کار بودم که یکی از دوستان این پست رو معرفی کرد. هم از این مطلب استفاده کردم و هم از بلاگت. مرسی واقعا :) منم تازگی پروژه های فریلنسم رو بردم توی کافه ها، اما خب واسه من که یه مقداری (زیاد :D) خجالتی ام سخته که زیاد بشینم، راهکاری هم پیدا نکردم هنوز :D

    • ببینید این مسئله که چقدر می‌نشینید تو کافه بیشتر بستگی به محیط کافه داره، یعنی اگه توی منو ذکر نکردن که محدودیت زمانی داره شما مجازید هر مقدار که خواستید بنشینید، البته گاهی کافه شلوغ می‌شه منصفانه است که چیز جدیدی سفارش بدید ولی مشکلی نیست برای نشستن.

  • سلام . خیلی خوب بود . مدتی بود به این فکر می کردم که برم تو کافه کار کنم . نکات جالبی رو اشاره کردی . فکر کنم از همین هفته شروع کنم چون یه پروژه جدید باید شروع کنم . ممنون

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *