گرافیتی‌های از جنس ابد

mirza-1

هرچی بیشتر تلاش می‌کنم که توی این بلاگ از زبان نوشتار به زبان گفتار نزدیک بشم، بیشتر احساس راحتی می‌کنم و فکر می‌کنم که می‌تونم فکرام رو راحت‌تر با شما در میون بگذارم.

این بار می‌خوام راجع به یکی از زیبا‌ترین هنرهای خیابونی باهاتون حرف بزنم. حتما گاهی وقتی از روی پل عابر پیاده کریمخان رد شدید با گرافیتی‌های بلک‌هند رو به رو شدید، یا طرح I stand alone نفیر رو دیوار و نیمکت و همه‌جای این شهر دیدید. این گرافیتی‌ها هر کدوم قصه‌ای داره و به مسئله‌ای نقد وارد می‌کنه یا از ما درخواستی داره، مثلا مجموعه گرافیتی‌های روزی درخت بودم که چیزی در حد یک نوشته روی درختای خیابون ولیعصر بود و هدفش بیان اعتراض نسبت به قطع درختان خیابان ولیعصر بود.

A photo posted by Hosein Emrani (@_hosein) on

یا مجموعه فروشی از بلک‌هند که نزدیک‌های عید روی دیوارهای خیابون‌های ولیعصر و کریمخان به چشم می‌خورد و به بی‌کاری و فقر اشاره می‌کرد.

بلک‌هند – فروشی ۳ #blackhand . . . . . . #instalike #instagood #instadaily #everydaytehran #everydayiran #iran #tehran #photography #streetphotography

A photo posted by Hosein Emrani (@_hosein) on

برای کسی مثل من که به عکاسی خیابونی علاقه شدیدی داره، دیدن و پیدا کردن این گرافیتی‌ها لذت فراوونی داشت و حسی که بهم دست می‌داد مشابه مواقعی بود که تو بازی Tomb Raider یه معبد مخفی رو پیدا می‌کردم. بسیاری از گرافیتی‌هایی که پیدا کردم و عکس گرفتم، اشاره به مفاهیم سیاسی یا اجتماعی داشتند، اما این روزها اگر به اطرافتون نگاه کنید، طرح‌هایی خارق‌العاده، عجیب، تک‌رنگ و با مفاهیم انتزاعی روی دیوارهای این شهر شلوغ می‌بینید. گرافیتی‌های از جنس ابدیت، با سوال‌هایی از ازلیت انسان. گرافیتی‌هایی که در نگاه اول شما رو یاد آدم‌های فضایی می‌اندازه، اما وقتی بیشتر دقت می‌کنید می‌بینید پشت هر کدوم قصه‌ایه که می‌تونید تو ذهن خودتون بسازید. این گرافیتی‌ها کار هنرمندی به نام مستعار میرزاحمیده.

A photo posted by Hosein Emrani (@_hosein) on

هنوزم روی زمین، یه بهونه‌ای پیدا می‌شه، گریه‌هات همه واسه اون، خنده‌هات همه واسه اون…

A photo posted by Hosein Emrani (@_hosein) on

غریبه.

A photo posted by Hosein Emrani (@_hosein) on

 

من میرزا رو ندیدم. راستش دوست دارم از روی طرح‌هایی که روی دیوارهای تهران ازش می‌بینم بشناسمش. میرزا حتی خلاقیتش رو از این طرح‌ها فراتر برده و روی بعضی دیوارها آیینه‌هایی نصب کرده که هرکدوم شامل طرحی هستند. این آیینه‌ها مفهومی رو بازتاب می‌کنند که شما تو آینه می‌بینید.

 

باید خورشید همیشه نور به چشام بده…

A photo posted by Hosein Emrani (@_hosein) on

A photo posted by میرزا ◉ (@mirzaahamid) on

A video posted by میرزا ◉ (@mirzaahamid) on

 

به نظرم حتما اکانت اینستاگرام میرزا رو فالو کنید و دست‌نوشته‌ها، سوالات و طرح‌هاش رو دنبال کنید، همینطور وقتی تو خیابون قدم می‌زنید، سرتون رو از موبایلتون بیارید بیرون و با دقت بیشتری اطرافتون رو نگاه کنید، روی دیوارهای تهران، توی اکثر خیابوناش، هر روز کلی نمایشگاه رایگان هست، کلی سوال هست که توسط یه هنرمند خیابونی مطرح شده و کلی جواب که شما به عنوان مخاطب باید پیش خودتون بهش برسید.

خوش باشید.

حسین.

m نوشته‌ها

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *